Czy Pismo Święte uczy o Trójcy

Czy Jezus to Bóg Jahwe w ludzkim ciele?

Jest kilka grup religijnych wywodzącą się z kościoła zielonoświątkowego (Np. Jesus Only), uznających Jedność  Bóstwa, doktrynę twierdzącą, że Jahwe jest Jezusem. Niektóre przedstawione w tym artykule argumenty będą podobne jak w przypadku argumentów zaprzeczających Trójcy, gdyż zmienia się  tak naprawdę tylko ilość osób tworzących Boga. Szczerze mówiąc, w przypadku „Jedności Bóstwa” mamy do czynienia z jednym Bogiem w dwóch osobach czyli „Dwójcą”.

W niniejszym opracowaniu chcemy aby przemówiło Słowo Boże, a nie filozofia i spory o słowa (np. wielostronicowe roztrząsanie jednego użytego zwrotu np. z języka greckiego),  przed czym ostrzegał Paweł w 2 Tym. 2:14 (BW)

” To przypominaj, zaklinając ich przed Bogiem, aby się nie wdawali w spory o słowa, bo to jest bezużyteczne, a tylko słuchaczy do zguby przywodzi.”

Pan Jezus z dobrą nowiną przyszedł do „prostaczków” więc i oni powinni zrozumieć treść przesłania „Jednościowców” zgodnie z tym co czytamy u Mateusza 11:25

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.„.

Czy teoria „jedności bóstwa” jest bardziej przejrzysta niż trynitarna koncepcja jednego Boga w trzech osobach?  Jednościowcy w oparciu o Biblię dostrzegli brak zgodności atanazjańskiego wyznania z naukami Pisma Świętego. Z jednej strony odrzucili więc dogmat Trójcy, a z drugiej głęboko zakorzeniona myśl o Jezusie jako Bogu, doprowadziła do wysnucia hipotezy, że Jezus i Jahwe to ten sam Bóg. Tak zrodziła się teoria jednego Boga w dwóch osobach. Kościoły związane z doktryną „Jedności Bóstwa” nauczają bowiem, że Bóg jest jeden, a imiona JAHWE czy JEZUS to tylko różne określenia tego samego jedynego Boga. W skrócie nauczają, że JAHWE=JEZUS.

Trynitarze dostrzegając jednak widoczne różnice między Bogiem Ojcem (JAHWE) a Synem Bożym (JEZUS) nazwali sposób myślenia jednościowców „herezją Sebeliańską” (która mówi, że Słowo i Ojciec to ta sama Osoba)! Sabelianie działający w II-IVw. uważali, że istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, a jego Syn oraz Duch Święty są jedynie sposobami jego samowyrażania się.

Co paradoksalne, duża część trynitarzy w dyskusjach z antytrynitarzami posługuje się argumentacją  „Jednościowców” potępianych przez swoje kościoły! Wydaje się, że broniąc trynitarnego dogmatu, uczą o tym jakoby JAHWE był JEZUSEM .

Tytułowe pytanie tego artykułu oraz wersety biblijne wykazują, iż myślenie zarówno trynitarzy jak i „Jednościowców” nie jest  zgodne z nauczaniem Pisma Świętego! Dlaczego?

Zacznijmy od odpowiedzi na pytanie:

I. Czy mogą być  JEDNYM BYTEM – dawca, ofiara, arcykapłan i odbiorca ofiary?

W Efezjan 5: 2 czytamy „I chodźcie w miłości, jak i Chrystus umiłował was i siebie samego wydał za nas jako dar i ofiarę Bogu ku miłej wonności „.

W oparciu o Biblię nie sposób obronić tezy, że można być jednocześnie: dawcą ofiary, ofiarą, arcykapłanem i odbiorcą ofiary!

Przeczytajmy list do  Hebrajczyków 4: 14 (BW):

Mając więc wielkiego arcykapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trzymajmy się mocno wyznania.

A teraz przeczytajmy słowa z 5 rozdziału a wersetów 4 i 5:

A nikt samego siebie nie podnosi do tej godności, tylko zostaje na nią powołany przez Boga, jak Aaron.   Tak i Chrystus nie sam sobie nadał godność arcykapłana, lecz uczynił to Ten, który do niego powiedział: Jesteś moim Synem, Dzisiaj zrodziłem ciebie” 

Już z tego jednego fragmentu wynika kilka myśli przeczących nauce o „Jedności Bóstwa”:

  1. Zastanów się co oznaczają wg. Ciebie słowa „ nie sam sobie nadał godność arcykapłana”. Zakładając Jedność Bóstwa Jezus nadaje sam sobie godność arcykapłana bo Jezus to wg. tej teorii Jahwe.
  2. Powołanie Jezusa na arcykapłana przyrównano do powołania na ten urząd Aarona! (Zobacz również Hebr. 7:7 i odpowiedź sobie na pytanie kto jest większy powołujący, czy dający błogosławieństwo).
  3. Bóg powołuje swojego Syna a nie samego siebie. Wydaje się, że „Jednościowcy” nie dostrzegają różnicy pomiędzy Ojcem a Synem, który został z Ojca zrodzony. „Dzisiaj zrodziłem ciebie” czytaliśmy w Hebrajczyków Wynika z tego stwierdzenia, że Syn Boży miał początek (a Bóg go nie miał). I nie chodzi tu o zrodzenie jako człowieka ale zrodzenie (początek) Słowa w niebie bo w Hebr. 1:6 czytamy „I znowu, kiedy wprowadza Pierworodnego na świat” co świadczy, że Jezus został zrodzony jeszcze przed przyjściem na Ziemię.

 

II. Czy w JEDNYM Bogu istnieją dwie różne  osobowości, tok myśli i dwie różne wole działania ?

Zakładając, że Jezus to Jahwe rodzi się pytanie czy Bóg może mieć osobowość mnogą? Czy Jezus „cierpiał na rozdwojenie jaźni” mając jako człowiek inną osobowość niż Ojciec? Czy mówił i modlił się  sam do siebie, czy jak podaje Biblia do zupełnie odrębnego bytu – Boga Ojca?

Jeżeli Jezus i Jahwe  mają różne osobowości, to mamy do czynienia z dwoma różnymi Bogami! Osobowość i myślenie dotyczy bowiem konkretnej  pojedynczej osoby, mającej swój tok myśli i wolę działania. Czasami zdarza się anomalia genetyczna i rodzi się dziecko z dwoma głowami. Pomimo tego, że maja tylko jedno ciało mamy do czynienia z dwoma osobami i osobowościami. Gdyby lekarzom udało się te osoby rozdzielić były by to dwie różne osoby.

Zwróćmy uwagę na kilka wersetów:

  1. Jana 6:38 – „Zstąpiłem bowiem z nieba, nie aby wypełniać wolę swoją, lecz wolę tego, który mnie posłał.” – Zakładając jedność bóstwa musimy założyć dwie wole działania Jezusa i Jahwe. Jeden Bóg a ma dwie różne wole? Czy to się aby ze sobą nie kłóci? Podobnie czytamy u Mateusza 22:42 – „A sam oddalił się od nich na odległość jakby rzutu kamieniem, upadł na kolana i modlił się  tymi słowami: Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie! ” O czym świadczą słowa „nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie! „? Czy może wypowiedzieć je ta sama osoba?
  2. Mateusza 27:46 – „A około dziewiątej godziny zawołał Jezus donośnym głosem: Eli, Eli, lama sabachtani ! Co znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił ? ” Jezus czując zbliżającą się śmierć modli się do Ojca tymi właśnie słowami. Bóg musiał opuścić Jezusa, żeby mógł umrzeć i złożyć w ten sposób ofiarę za nasze grzechy. Pytanie – co się stało z Bogiem w chwili śmierci Jezusa, kiedy jedna osobowość umarła (opuściła drugą)?
  3. Hebrajczyków 5:7 – „Za dni swego życia w ciele zanosił On z wielkim wołaniem i ze łzami modlitwy i błagania do tego, który go mógł wybawić od śmierci, i dla bogobojności został wysłuchany ” – Tu mamy trzy pytania: Czy Jezus modli się  (zakładając Jedność Bóstwa)  sam do siebie? Błaga samego siebie o wybawienie od śmierci? A co rozumiesz pod słowem bogobojność? Słowo to składa się z dwóch zwrotów BOGO  BOJNY czyli boga się bojący. Jezus będący Jahwe musiałby nie tylko sam do siebie się modlić ale także bać się samego siebie!
  4. Mateusza 24:36 – „A o tym dniu i godzinie nikt nie wie; ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko sam Ojciec.” Rozumiem, że kontrargumentem będzie stwierdzenie, że Jezus będąc na ziemi miał mniejszą wiedzę (W Objawieniu 1:1 czytamy jednak, że i w niebie Bóg Jezusowi coś objawiał „Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał mu Bóg”). Nas jednak interesuje fakt, że Jezus nie ma takich samych myśli jak Bóg Ojciec więc jest inną osobą!

 

III. Dlaczego w wizjach dotyczących nieba widzimy 2 rożne osoby ?

 

W Biblii przedstawiono kilka wizji ukazujących niebo. Dlaczego widzimy w nich  zawsze dwie różne osoby BOGA oraz jego Syna a nie jednego Boga?

  1. Dzieje Apostolskie  7: 55-56  „On zaś, będąc pełen Ducha Świętego, utkwiwszy wzrok w niebo, ujrzał chwałę Bożą i Jezusa stojącego po prawicy Bożej  I rzekł: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Bożej” W tej wizji widzimy dwie osoby: Boga oraz Jezusa po jego prawicy (nie  po prawicy Ojca ale po Bożej prawicy). Co ciekawe nie ma w Biblii odwrotnej kolejności. Czy znasz fragment, w którym napisano, że Bóg stoi po prawicy Jezusa? Podobnie czytamy o Jezusie w innych fragmentach np. w Hebrajczyków 12:2 ” usiadł na prawicy tronu Bożego
  2. Daniela 7:13 „I widziałem w widzeniach nocnych: Oto na obłokach niebieskich przyszedł ktoś, podobny do Syna Człowieczego; doszedł do Sędziwego i stawiono go przed nim” Ponownie dostrzegamy dwie różne postacie Sędziwego (Boga) oraz Syna człowieczego (Jezusa). Czy zwrot „stawiono go przed nim” nie powinien zastanowić zwolenników „Jedności Bóstwa”? Czy można „stawić” tą samą osobę sama przed sobą?
  3. Objawienie 7:10 „I wołali głosem donośnym, mówiąc: Zbawienie jest u Boga naszego, który siedzi na tronie, i u Baranka” Znów wizja i znów dwie postacie Baranek i Bóg siedzący na tronie. Czy znów chodzi o jedna osobę? Podobna myśl u Marka 16:19 „A gdy Pan Jezus to do nich powiedział, został wzięty w górę do nieba i usiadł po prawicy Boga.

 

IV. Syn i Ojciec – zrodzony, a istniejący od zawsze?

W zrozumieniu Jedności Bóstwa przeszkadza także zobrazowanie Jahwe i Jezusa jako Ojca i Syna. Czy można być Ojcem mając dwie osobowości i uważając, że to drugie Ja jest naszym Synem? Ojcem zostaje się wówczas,  kiedy w wyniku naszego działania powstaje nowy byt mający odrębną osobowość.  Z Biblii wynika, że Jahwe powołuje do istnienia swojego pierworodnego syna – odrębną istotę.

  1. W Kolosan 1:15 czytamy „On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia” – poświadcza ten tekst, że Jezus był pierwszą istotą, którą Bóg stworzył stając się Ojcem.  Podobna myśl jest we fragmencie z Hebrajczyków
  2. Hebrajczyków 1:6.”I znowu, kiedy wprowadza Pierworodnego na świat tekst mówi nam wyraźnie że Pan Jezus miał swój początek. Zanim stał się pierworodnym na ziemi był także pierworodnym synem Boga w niebie.
  3. W Objawieniu 3:14 znajdujemy potwierdzenie takiego toku myśli w określeniu Pana Jezusa jako  „początek stworzenia Bożego” (tak samo podaje BT).
  4. Przysłów 8:22-25 czytamy „Pan stworzył mnie jako pierwociny swojego stworzenia, na początku swych dzieł, z dawna. Przed wiekami byłam ustanowiona, od początków, przed powstaniem świata,  Gdy jeszcze nie było morza, zostałam zrodzona, gdy jeszcze nie było źródeł obfitujących w wody. Zanim góry były założone i powstały wzgórza, zostałam zrodzona” – O kim mówi księga Przysłów? Większość jak nie wszyscy widzą w tym fragmencie Syna Bożego Jezusa. Bóg był zawsze mądry więc nie ma tu mowy o mądrości jako przymiocie Boga. Zwróćmy więc uwagę na zwrot „Pan (Jahwe) stworzył mnie” który wyraźnie potwierdza akt stworzenia Syna Bożego. Jezus nazwany jest tu „pierwocinami” Bożego stworzenia. Dzieje się to jeszcze przed stworzeniem (powstaniem) świata materialnego.
  5. Jana 1:1” Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo” – nie chcę rozwijać w tym miejscu wątku nazwania Jezusa Bogiem co czynię na blogu ale chcę zwrócić uwagę na zwrot „Na początku co on dla nas oznacza? Zastanów się czy możemy powiedzieć na początku był Bóg! Nie – bo Bóg nie ma początku, Bóg istniał od zawsze. A o Jezusie powiedziano „Na początku było Słowo” A jak zaczyna się całe Pismo Święte? Od jakiego wersetu? „Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.” Czy ziemia istniała zawsze? Nie – została stworzona dokładnie tak jak stworzone zostało „Słowo”. Czy jest to przypadek, że Stary Testament i jedna z ewangelii zaczynają się tymi właśnie słowami?

Reasumując. Jasno z tych 5 wersetów wynika, że mamy do czynienia z dwoma odrębnymi bytami Ojcem (nie zrodzonym z nikogo) i Synem (zrodzonym przez Ojca). Dobrze to rozumiał Paweł gdy w 2 liście do Koryntian 11:31 napisał

Bóg i Ojciec Pana Jezusa, który jest błogosławiony na wieki, wie, że nie kłamię.

Zwroty Ojciec i Syn dobitnie poświadczają naukę o zrodzeniu. Dla zwolenników Trójcy i Jedności lepszym określeniem byłoby przedstawienie Jahwe i Jezusa jako braci a nie Ojca i Syna.

 

V. Bóg i Ojciec Pana Jezusa?

Z Pisma Świętego wynika także, że Pan Jezus uznaje nad sobą Boga. Wielokrotnie w Piśmie Świętym pojawia się zwrot „Bóg Jezusa” czy „Bóg i Ojciec Jezusa”

  1. Efezjan 1:17 – „ Aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu jego”. Warto zauważyć, że słowa te wypowiedział Paweł w czasie, kiedy Pan Jezus był już w niebie!
  2. 1 Piotra 1:3 „Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, …” Jak rozumieć słowa Bóg i Ojciec? Kim jest Bóg Pana Jezusa?
  3. 2 Koryntian 1:3 „Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa …” Podobny zwrot jak powyżej potwierdza myśl, że Jezus ma nad sobą Boga będącego Jego Ojcem.

Co ciekawe ten sam zwrot odniesiono w liści do Efezjan 4:6  do chrześcijan „Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich”. Z tego fragmentu jednoznacznie wynika, że także dla nas jak dla Jezusa Stwórca jest Bogiem i Ojcem. Dobitnie poświadczają to poniższe wersety:

  1. Jana 20:17 – „Rzekł jej Jezus: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca; ale idź do braci moich i powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego”. – bez komentarza tą wypowiedź zostawiam zwracając jedynie uwagę na zrównanie Boga Jezusa i Boga naszego.
  2. Jana 5:43 „Ja przyszedłem w imieniu Ojca mego, a wy mnie nie przyjmujecie; jeśli kto inny przyjdzie we własnym imieniu, tego przyjmiecie” – dobitna wypowiedź Jezusa świadcząca o tym, że przyszedł jako odrębny byt. Nie przyszedł „we własnym imieniu” ale z rozkazu Ojca.
  3. 1 Tesaloniczan 4:16 „Gdyż sam Pan na dany rozkaz na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba ….” Kto daje rozkaz? Czy znasz fragment kiedy Syn Boży rozkazuje Ojcu? Czy Bóg wykonuje polecenia archanioła?
  4. Mat 12:18 „Oto sługa mój, którego wybrałem, umiłowany mój, w którym moja dusza ma upodobanie. Złożę na niego Ducha mego, a On obwieści narodom sąd” – Nie jedyny werset zwracający uwagę na Jezusa jako SŁUGĘ Boga. Natomiast Bóg Ojciec określa Pana Jezusa takimi zwrotami jak „umiłowany” i stwierdza, że ma w nim „upodobanie” Przyjmując Jedność Bóstwa to wręcz narcyzm. A co zrobią Jednościowcy ze stwierdzeniem „wybrałem”? Wybrał z pośród kogo? Samego siebie?

A jak rozumiesz sprawozdanie o Abrahamie i Izaaku, o kochającym Ojcu i jego gotowym na wszystko Synu. Poruszam ten fragment dlatego, bo obrazuje on Boga oraz JEGO syna Jezusa. Ten przykład całkowicie traci sens przy założeniu, że Jezus to Jahwe . Głębia bólu Boga polega na tym, że to nie Jego (Boga) ludzie zabili, ale Jego UMIŁOWANEGO syna! W naszym świecie doskonale rozumieją co musiał przechodzić Bóg, rodzice którzy oprawcom mówili „ weźcie mnie zamiast mojego syna”, poświęcając często życie za swoje dzieci! Bo łatwiej jest oddać swoje życie, niż życie swojego „umiłowanego” dziecka.

Na zakończenie pouczająca przypowieść Pana Jezusa z ewangelii Łukasza 20:9-15

I począł mówić do ludu to podobieństwo: Pewien człowiek zasadził winnicę i wydzierżawił ją wieśniakom, i odjechał na dłuższy czas. A we właściwym czasie posłał do tych wieśniaków sługę, aby mu dali owoców z winnicy. Ale wieśniacy, obiwszy go, odprawili z niczym.  Ponownie więc posłał innego sługę. Lecz oni i tego obili i znieważyli, i odprawili z niczym. Potem jeszcze trzeciego posłał. A oni także i jego poranili i wyrzucili precz. Rzekł tedy właściciel winnicy: Co mam uczynić ? Wyślę syna mego umiłowanego; może tego uszanują. Lecz gdy go wieśniacy ujrzeli, rozprawiali między sobą, mówiąc: To jest dziedzic, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze. I wyrzuciwszy go poza winnicę zabili. Co więc uczyni im właściciel winnicy?

Czy właściciel winnicy sam przyszedł do robotników winnicy, czy może posłał swego syna? Swego czasu od pewnego muzułmanina usłyszałem, że trudno jest mu uwierzyć w chrześcijaństwo, bo ono naucza, że sam najświętszy i nieskalany BÓG,  zszedł na ziemię i pozwolił się ludziom opluwać, policzkować oraz haniebnie zamordować! Nie pasował mu ten obraz do najświętszego Boga.

 

To tylko niektóre z rozważań dotyczących Jedności Bóstwa. Wiele innych myśli jest omówionych na naszym blogu w artykule Czy Jezus to Jahwe.  Porównując argumentację osób opowiadających się za jednością bóstwa z Biblią, sam dostrzeżesz, że zarówno „Trynitarze” jak i „Jednościowcy” w swym nauczaniu nie trzymają się nauk z Pisma Świętego, a ich nauka różni się tylko ilością osób wchodzących w skład domniemanego wieloosobowego Boga.

Zarówno Trójca jak również „Jedność Bóstwa” są filozoficzną próbą stworzenia „tajemniczego” Boga,  innego od tego, o którym mówi Słowo Boże. Możliwe też, że dostrzegając rzeczy trudne do zrozumienia, o których mówi Piotr w 2 liście 3:16 „… Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy …” ludzie szukają czegoś więcej niż zawiera Biblia i dochodzą do herezji o której ostrzegał Paweł w  Kolosan 2:8

Baczcie, aby was kto nie sprowadził na manowce filozofią i czczym urojeniem, opartym na podaniach ludzkich i na żywiołach świata, a nie na Chrystusie

Czyż „Trójca” i „Jedność Bóstwa” to nie czysta filozofia i podania ludzkie, by nie powiedzieć urojenia? Czy nie jest to potrzeba wielbienia tajemniczego Boga, niepoznawalnego, który objawia się tylko tym, którzy umieją czytać między wierszami?

Jak pisałem we wstępie Pismo Święte ma za zadanie docierać do prostych ludzi dla których stwierdzenie Ojciec i Syn są jednoznaczne.

A w jakiego Boga Ty wierzysz?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *