Czy Pismo Święte uczy o Trójcy

1. Jakie imię ma Duch Święty

Duch Święty- nie ma osobistego imienia w przeciwieństwie do imienia Jahwe, które pojawia się w Biblii ponad 6000 razy. Co ciekawe w  słowniku biblijnym Biblii Tysiąclecia pod hasłem „Imię” czytamy, że „w czasach starożytnych to co nie miało imienia nie istniało”. Bóg Ojciec ma imię Jahwe, Chrystus ma imię Jezus (Jehoszua) a Duch Święty ?

Znaczenia oryginalnie użytych przez pisarzy Biblii słów w odniesieniu do  Ducha Świętego – to słowa nie mające żadnego związku z nazwaniem osoby. Zobacz w słowniku hebrajskim hasło ”ruach” , czy w greckim hasło „pneuma” . Jako ciekawostkę sprawdź, że w języku greckim (w tekście Nowego Testamentu) wyrażenie „Duch Święty”  bardzo często występuje bez rodzajnika , z czego dodatkowo wynika, że nie odnosi się to określenie do osoby.

 

2. Duch Święty nigdy nie objawia się jako osoba

Aniołowie (istoty duchowe ) gdy materializowali się, aby ujrzeli ich ludzie, zawsze przybierali postacie ludzkie (wygląd mężczyzn). Duch Święty gdy materializował się NIGDY nie przybierał postaci osobowej lecz wiatr, języki ognia, gołębia.  Gdyby Duch Święty był OSOBĄ nie przybierał by postaci zwierzęcej np. jako gołąbek podczas chrztu Jezusa z uwagi na słowa które są zapisane w w księdze Powtórzonego Prawa 4:15-17 (Biblia Poznańska):

„Strzeżcie się więc pilnie – bo nie widzieliście żadnej postaci w dniu, w którym Jahwe przemówił do was na Chorebie spośród ognia – abyście się nie sprzeniewierzyli, wykonując dla siebie rzeźby przedstawiające jakąkolwiek podobiznę: postać mężczyzny albo kobiety,  obraz jakiegokolwiek zwierzęcia żyjącego na ziemi [czy] jakiegoś ptaka latającego pod niebem”

Czyżby Bóg zakazał wyobrażać siebie w postaci ptaka i sam zesłał swoja trzecią osobę pod postacią gołębia?

Duch Święty  często nazywany jest w Piśmie Świętym pieczęcią Boga, zadatkiem a nawet palcem Boga. Czy te określenia można zastosować do osoby sami oceńcie

 

3.  Modlitwy do Ducha Świętego

Nie ma w Biblii zanotowanych modlitw do Ducha Świętego. Ani Pan Jezus ani jego uczniowie nie zanosili modlitw do rzekomej trzeciej osoby Boga. Zakładając równość osób w Trójcy byłoby takie ignorowanie tej osoby nie do przyjęcia. Ciekawe jest również to że Jezus nie zachęcał do zanoszenia modlitw do siebie ani ducha a tylko do Ojca.

 

4.  Dzielenie osoby Ducha Świętego czy mocy

Czy Boga można dzielić na części i obdarzać nim inne osoby jak było to w przypadku zesłania Ducha Świętego? Opisano to w Dziejach Apostolskich 2:1-4 (BW):

„I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i usiadły na każdym z nich. I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał.”

Jak wynika z tego opisu Duch Święty pojawił się nie pod postacią osoby ale ogników. Każdy z obecnych został napełniony tym Duchem otrzymując od Boga między innymi moc mówienia językami.

A co wynika z opisu działania Ducha Świętego z księgi Liczb 11:17 (BW):

„Ja zaś zstąpię i będę tam mówił z tobą, i wezmę nieco z ducha, który jest w tobie, i włożę w nich, i nieść będą wraz z tobą ciężar ludu, abyś nie ty sam musiał go nosić.”

Czy duch będący w Mojżeszu był odrębną osobą? Bóg jak czytamy wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go siedemdziesięciu starszym”. Czy można dzielić osobę i obdarzać nią ludzi? Czy można wylać osobę na inne osoby ?

 

5.  Duch Święty obietnica Ojca zesłania mocy z wysokości

Czy Duch Święty to osoba czy moc? Zobaczmy co na ten temat mówi Pismo Święte w Łukasza 24:49 (wg. B. Pozn.):

„I ześlę na was dar obiecany przez mojego Ojca. Wy zaś zostańcie w mieście, aż nie otrzymacie mocy z wysokości

Czym jest wspomniana moc z wysokości? Jak spełniła się ta zapowiedź Pana Jezusa? Jak pisaliśmy powyżej w punkcie czwartym chodzi o dzień pięćdziesiątnicy, w którym to Bóg obdarzył mocą 120 osób, które zostały napełnione Duchem Świętym. Czy zostały napełnione osobą podzielona na 120 części pozostawiamy Twojej ocenie.

Oczywiście Pismo Święte często personifikuje różne nieosobowe rzeczy (uosabia je) w tym Ducha Świętego. W Rodzaju 4:10 czytamy dla przykłady, że  „Krew brata twego głośno woła ku mnie z ziemi!” co nie oznacza wcale, że KREW jest osobą. W Łukasza 19:40 czytamy wypowiedź Pana Jezusa, że „kamienie wołać będą.” czy to jednak oznacza, że kamienie mogą być ludźmi?

Zwróćmy uwagę na wypowiedź z Dziejów Apostolskich 1:4,5 oraz rozdział 2:17,18(BW):

„A spożywając z nimi posiłek, nakazał im: Nie oddalajcie się z Jerozolimy, lecz oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode mnie;  Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.

„ I stanie się w ostateczne dni, mówi Pan, Że wyleję Ducha mego na wszelkie ciało I prorokować będą synowie wasi i córki wasze, I młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, A starcy wasi śnić będą sny;  Nawet i na sługi moje i służebnice moje Wyleję w owych dniach Ducha mego I prorokować będą.”

Obietnicą Ojca było ochrzczenie w Duchu Świętym. czy można kogoś ochrzcić w osobie? czy można wylać osobę na inne osoby o czym czytamy w wersecie 18?

6.  Pomijanie Ducha w opisach Boga i listach apostolskich

Dlaczego w opisach otoczenia Boga (zawartych w księgach Daniela , Ezechiela czy Apokalipsie) nie ma trzeciego tronu dla Ducha Świętego? Zastanawiające jest również, że Duch Święty pomijany jest notorycznie w  pozdrowieniach w listach apostolskich. Na wstępie nie wymienia się Ducha Świętego Np. w Kor. 1:3, Ef 1:2, Gal 1:3, Filip 1:2, Filemona 1:3 czytamy podobny zwrot:

„Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana, Jezusa Chrystusa!”

Czy nie było by to świętokradztwem pominięcie trzeciej osoby Boga w pozdrowieniach kierowanych do zborów? Podobnie jest w innych listach w tym Jana i Piotra.

Dla Żydów (wielu z pierwszych chrześcijan) nauka o Trójcy byłaby całkowitą nowością. Dlatego apostołowie powinni nader często wymieniać rzekome osoby Boga w listach do zborów. Dlaczego zatem pomijali Ducha Świętego w pozdrowieniach?

7.  Brak równości z Ojcem i Jezusem

Wersety uwypuklające to, że mowa o „;równości co do majestatu i ważności” Ducha Świętego względem Boga Ojca czy Jezusa- jest kłamstwem!

W Mateusza 12:32 czytamy bowiem:

„A jeśliby ktoś rzekł słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, będzie mu odpuszczone; ale temu, kto by mówił przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczone ani w tym wieku ani w przyszłym.”

Jak to możliwe, że zakładając równe sobie osoby w jednym przypadku bluźnierstwo będzie odpuszczone a w drugim nie? W Marka 13:32 (BT) czytamy natomiast, że:

” Ale o tym dniu i godzinie nikt nie wie: ani aniołowie w niebie, ani Syn, . „

Często ten fragment jest wykorzystywany jako argument, że Syn nie wie tego samego co Ojciec. Czy jednak zwróciłeś uwagę, że zakładając trójcę słowa „tylko Ojciec” mówią nam, że Duch Święty również nie wie o tej godzinie!

 

8.  Poczęcie z  Ducha Świętego

Jeśli Duch Święty byłby trzecią osobą Boga to w świetle Łukasza 1:35 i Mateusza 1:18, Jezus byłby synem Ducha Świętego a nie Boga Ojca!

Zwróćmy uwagę na wypowiedź z Łukasza 1:35 (BW) gdzie anioł wytłumaczył Marii. że:

„… Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię”.

Czy Maria wierzyła w osobowego ducha? Czy uważała, że trzecia z osób Boga zstąpi na nią, czy raczej wierzyła w to, że Bóg zadziała swą mocą!

To nie osoba zstąpiła na Marię ale Święty Duch Boga. To za sprawą swojej mocy  Bóg przeniósł życie Jezusa do łona Marii, żeby mógł urodzić się człowiek i potomek z linii Dawida.

 

9.  Duch Święty jako Boży dar a nie osoba

W Dziejach Apostolskich 8: 18-20 czytamy (BT):

„A gdy Szymon spostrzegł, że Duch bywa udzielany przez wkładanie rąk apostołów, przyniósł im pieniądze.  I powiedział: Dajcie i mnie tę moc, aby ten, na kogo ręce włożę, otrzymał Ducha Świętego.  A Piotr rzekł do niego: Niech zginą wraz z tobą pieniądze twoje, żeś mniemał, iż za pieniądze można nabyć dar Boży.

Czy  Szymon chciał kupić BOGA czy przekazywać jego  moc?   Zakładając że Duch Boży jest osobą to jest on ubezwłasnowolniony, gdyż to nie on, ale ludzie decydują komu go przekazać. Szymon oczywiście nie chciał kupić Boga, lecz chciał posiąść pewien dar, jak możliwość czynienia cudów czy  mówienie językami.

O Duchu jako darze od Boga mówi wiele fragmentów Pisma Świętego, chociażby w 1 Piotra 4:10,11 (BT)

„Jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej służcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał. Jeżeli kto ma [dar] przemawiania, niech to będą jakby słowa Boże! Jeżeli kto pełni posługę, niech to czyni mocą, której Bóg udziela, aby we wszystkim był uwielbiony Bóg przez Jezusa Chrystusa. Jemu chwała i moc na wieki wieków! Amen.”

Poprzez swojego Ducha Bóg obdarowuje swoich sług różnorakimi darami a nie trzecią osobą Boga.

 

10.  Izrael nie uznawał Ducha Świętego za drugą osobę Boga

Na zakończenie odczytaj i przemyśl  Psalm 8:4 ; 33:6 ; 51:13 , Jeremiasza 10:12 ; 51:15 , Rzymian 8:11 , 1 Koryntian 6:14 ; 13:8. Pomyśl także czy Izraelici mówiąc lub czytając w Pismach o Duchu Świętym uważali, że jest on Bogiem? Czy Pan Jezus zmienił znaczenie starotestamentowego wyrażenia „Duch Święty”? Nie, Ducha Świętego tak w starym, jak również nowym testamencie należy rozumieć identycznie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *