Czy Stary Testament naucza o Trójcy?

Stary Testament o „Trójcy”, czyli o Bogu istniejącym w trzech osobach. nie zawiera takiej nauki.  Taka koncepcja nie pojawia się ani w pismach hebrajskich, ani w całej żydowskiej literaturze religijnej okresu biblijnego.

Począwszy od Adama i Ewy poprzez Abrahama, Izaaka i Jakuba wszystkie te osoby były monoteistami i wierzyły w jedynego Boga JHWH. Słowo „Trójca” czy nauka o trzech osobach w jednym Bogu nie pojawia się w ogóle w pismach hebrajskich. Nie pojawia się także w hebrajskiej literaturze, co dokładnie wyjaśniamy na naszym blogu. Izraelici znani byli z monoteizmu i jako tacy czcili Boga w jednej osobie. Boga, który miał swoje osobiste imię zapisywane tetragramem „JHWH”.

Dlaczego Bóg nie wyjawił patriarchom rzekomej prawdy o sobie i kazał czcić i wywyższać tylko siebie, czyli jedną z trzech osób ponad dwie inne (domniemanie równe sobie)?

W Księdze Powtórzonego Prawa 4:35 Bóg powiedział:

„Dał ci widzieć to wszystko, abyś poznał, że Jahwe jest prawdziwym Bogiem, a poza Nim nie ma innego.”

Zakładając „Trójcę” Jahwe nie powinien tak powiedzieć, gdyż poza nim był jeszcze równy mu Syn oraz rzekoma osoba Ducha Świętego.

W innym miejscu w Księdze Izajasza 45:5, Bóg składa podobną deklarację, że „Ja jestem Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma Boga …„.  W Księdze Powtórzonego Prawa 32:39 (BT) czytamy natomiast:

„Patrzcie teraz, że Ja jestem, Ja jeden, i nie ma ze Mną żadnego boga …”

W świetle doktryny Trójcy pojawia się więc zasadnicza trudność interpretacyjna: jak rozumieć twierdzenia, według których obok Jahwe nie istnieje żaden inny Bóg, skoro według trynitarnej doktryny w Bogu miałyby istnieć trzy współistotne i współwieczne osoby?

Z przytoczonych fragmentów jasno wynika, że Bogiem Izraela był jeden Bóg — JHWH, rozumiany jako jedna, niepodzielna istota i jeden podmiot kultu. Stary Testament nie tylko nie naucza o Trójcy, ale wręcz konsekwentnie wyklucza taką koncepcję poprzez swoje jednoznaczne deklaracje o absolutnej i niepodzielnej jedyności Boga.

Jahwe Najwyższy

W Psalmie 83:19 psalmista oznajmił inną trudną do wyjaśnienia przez trynitarzy prawdę, a mianowicie, że Jahwe jest Najwyższy!

„Niechaj poznają Ciebie i wiedzą, że tylko Ty, który sam jeden masz Jahwe na imię, jesteś Najwyższy nad całą ziemią.”

Czy Najwyższy może być równy z kimkolwiek?  Czy nie przeczy to wszystko rzekomej równości innych osób „Trójcy”?

Rodzą się zatem pytania:

• Czy Bóg przez tysiące lat okłamywał swój lud?
• Dlaczego, nie objawił Izraelitom, że jest w trzech osobach?
• W którym miejscu, Stary Testament uczy o Bogu w trzech osobach?

Na te kłopotliwe pytania muszą odpowiedzieć sobie zwolennicy dogmatu o „Trójcy Świętej”.

W książce  „Doktryna Trójcy — Rana Zadana Sobie Przez Chrześcijaństwo” Anthony F. Buzzard i Charles F. Hunting w rozdziale „Bóg Żydów” napisał:

„Jest pewnym, że naród Izraela, któremu zostały dane te wspaniałe deklaracje o Bóstwie, nie wiedział nic o dwoistości bądź troistości Boga. Żaden fakt nie może być bardziej potwierdzony, jeśli jako podstawę bierzemy ich narodową literaturę i jeśli język ma posiadać jakiekolwiek istotne znaczenie. Jedna rzecz jest bezsporna: narody otaczające Izrael, nie miały żadnej wątpliwości, że wierzył on w Jednego Boga.„

Co najważniejsze  Stary Testament nigdzie nie naucza o Bogu w trzech osobach!

Triady bóstw

Ze Starego Testamentu jednoznacznie wynika, że koncepcja Triady nie ma nic wspólnego z naukami i kulturą „biblijną”.

Była natomiast rozpowszechniona wśród otaczających Izraelitów pogańskich narodów czczących  takie trójce bóstw jak:

• Ozyrys, Izyda, Horus w Egipcie
• Baal, Asztarte i Eszmun — w Fenicji
• Ea, Marduk i Gibil w Babilonii
• Zeus, Posejdon, Hades w Grecji
• Elil, An i Enki w Mezopotamii
• Jowisz, Junona i Minerwa w Rzymie

Jak widzimy, nie w Biblii, ale poza nią możemy spotkać trynitarną naukę. Poniżej jeden wymowny cytat:

Zwyczaje obrzędy i symbole religijne Keller

Tak więc nauka o triadzie bóstw jest wzięta „żywcem” z religii obcych narodowi wybranemu.

Stary Testament nie naucza o tym, że Bóg jest troisty, jak również o tym, że występuje w trzech osobach.